Nieuws & Acties

Slaan de nationale loterijen op tilt?

Veranderingen in het leven kunnen heel goed zijn. Een nieuwe baan, een nieuw huis, een andere woonplaats, misschien wel een ander land. Maar wat als die verandering een soort aardschok is, die misschien wel heel veel negatieve gevolgen met zich meebrengt? Een enorm bedrag winnen bijvoorbeeld in een loterij als de Italiaanse SuperEnalotto…

Als u deze week in Italië bent voor zaken, familiebezoek of gewoon op vakantie, dan kunt u niet missen dat de Italianen weer eens in de ban zijn geraakt van hun grootste nationale loterij. De hoofdprijs is namelijk opgelopen naar € 154 miljoen, belastingvrij wel te verstaan. Nu is het vaststellen van prijzengeld simpelweg gebaseerd op het aantal verkochte loten of de statistische ervaring, die men daar mee heeft. Men stelt een prijs vast in de verwachting dat zus en zoveel wordt omgezet. Het prijzengeld is dus geen punt van discussie, maar men kan zich afvragen of de hoofdprijzen niet volslagen de pan uitrijzen. Natuurlijk wil elke loterij een aantrekkelijke hoofdprijs bieden, of het nu de loterij is voor de plaatselijke majorettes, of een loterij van nationale, zelfs internationale allure. Maar wat moet een gewoon mens met zo’n bedrag? De winnaar kan wel denken dat hij of zij zelf niet door verandert, maar wat in elk geval verandert is hoe anderen tegen de winnaar gaan aankijken. Het is gebleken uit opgetekende ervaringen dat veel winnaars van superprijzen er bepaald niet gelukkiger op worden.

Ook in Nederland zijn bedragen van tientallen miljoen eerder regel dan uitzondering geworden. Die loterijen hebben allemaal een maatschappelijk oogpunt, behalve de Staatsloterij die slechts de schatkist als goed doel heeft, maar erg sociaal zijn de prijsuitkeringen niet. Je zou kunnen zeggen dat de maatschappij er veel meer bij gebaat is als bijvoorbeeld 154 Italianen een miljoen gaan winnen. Dan zijn er 154 families blij en –heel belangrijk- er wordt geld besteed in 154 kleinschalige economische settings, een stadswijk, een dorpskern. Er worden waarschijnlijk honderden lokale goede doelen mee gesteund, niet met enorme bedragen, maar wel substantieel. Dat is maatschappelijk een stuk beter dan het geld overmaken naar één winnaar, die een luxe jacht koopt, een Maserati, een kasteel aan de kust en in no time doodongelukkig is omdat hij de kaartavond in de kroeg mist, waar hij niet meer durft aan te schuiven, vanwege alle stekelige opmerkingen van de andere stamgasten. Jaloezie is een slechte eigenschap, maar bijna alle mensen zijn er wel erfelijk mee belast. En het lijkt wel steeds gekker te worden. In Amerika won een jonge vrouw 211 miljoen dollar, waar overigens een schamele 101 miljoen van overblijft als de belastingdiensten van de federale overheid en de staat waar ze woont zijn langs geweest, maar goed. In Frankrijk kreeg een man 42 miljoen euro uitgereikt, in Spanje 126 miljoen, een Europese pool van nieuwe superrijken. Misschien moeten al die nationale loterijen maar eens met elkaar gaan babbelen en een bovengrens gaan trekken. Er zijn spannende lokkertjes genoeg te bedenken om de populariteit van de loterijen op peil te houden en daarmee de omzet.

Gerelateerde content